Vertalen en lesgeven: een goede mix?

Jullie weten ondertussen dat ik me vol passie overgeef aan vertalen, maar wisten jullie ook dat ik lesgeef? Van april t.e.m. juni 2018 gaf ik deeltijds bijles op een privéschool en sinds september 2018 geef ik acht uur per week Nederlands voor anderstaligen in Brusselse bedrijven.

Deze combinatie heeft een heel grote impact op hoe mijn werkweek eruitziet, hoeveel vertaalopdrachten ik kan aanvaarden en natuurlijk hoeveel ik verdien. Die impact is soms positief, soms negatief en daar wil ik het vandaag over hebben: waarom heb ik ervoor gekozen om naast vertalen nog een andere job uit te oefenen en welke gevolgen heeft dat voor mijn carrière?

Waarom ik ook lesgeef

Toen ik net afgestudeerd was, kon ik niet wachten om me fulltime op vertalen te storten. Tijdens mijn jaar als student-ondernemer had ik al een aardige klantenportefeuille opgebouwd en ik was gewoon super gemotiveerd. Ik was er klaar voor.

Tegelijkertijd was er ook een klein stemmetje in mijn hoofd dat zei: “Maar wat als je plots een maand minder werk hebt?”. Ik was toen net in een gezinsherenigingsprocedure gestapt met mijn vriend en had een minimum bruto-inkomen van zo’n € 2800 nodig.

Bovendien waren mijn ouders ook grote fan van een job in het onderwijs: ik had tenslotte mijn lerarendiploma behaald en zou zo toch een vast inkomen hebben.

Uiteindelijk besloot ik voor zekerheid te gaan en begon ik te solliciteren. Al snel vond ik een job en de rest is geschiedenis.

Nu, enkele maanden later, is de gezinsherenigingsprocedure met mijn vriend afgerond en heb ik geen financiële druk meer. Als ik eens een slechtere maand heb, is dat niet langer een ramp. Een paar happen chocolade minder en voilà, we komen er wel.

Toch blijf ik lesgeven en wel om een heel specifieke reden, die ik nog niet meteen in het begin doorhad, maar ondertussen wel aan den lijve ondervind: de eenzaamheid van het beroep. Ik ben iemand die heel weinig buitenkomt en zo goed als elke dag gewoon voor mijn computer zit, zonder veel menselijk contact.

Na enkele maanden begint dat door te wegen. Ik merkte dat vooral tijdens de paasvakantie, toen ik twee weken geen lesgaf: dat was zwaar! Ik was dan ook dolgelukkig toen ik maandag mijn cursisten terugzag 😉

Nu besef ik heel goed dat, zelfs al stop ik op een dag met lesgeven, ik altijd iets zal blijven doen naast vertalen. Om de eenzaamheid buiten te houden, om nog eens buiten te komen en te bewegen.

Wat zijn de voordelen?

De voordelen van een job naast vertalen liggen denk ik wel voor de handen. Hierboven maakte ik al duidelijk dat het je helpt sociale contacten te onderhouden. Je komt buiten, ontmoet leuke mensen en meestal put je ook inspiratie en moed uit die ontmoetingen.

Een tweede belangrijke voordeel is een vast inkomen: elke maand kan ik rekenen op een kleine duizend euro. Daar ben ik zeker van. Zelfs in een slechte maand weet ik dat ik voldoende verdien voor mijn dagelijkse uitgaven. Dat stelt enorm gerust!

Ten derde leg je natuurlijk ook connecties. Oké, misschien niet zozeer met lesgeven, maar als je bijvoorbeeld deeltijds werkt in een overheidsinstelling, bijvoorbeeld, leer je heel wat mensen kennen die misschien ooit een vertaling zullen nodig hebben.

En ten slotte doe je ook heel wat ervaring op. Opnieuw, niet zozeer met lesgeven, maar als je je wilt specialiseren in medische teksten en je helpt bij het Rode Kruis bijvoorbeeld, doe je ongetwijfeld heel wat vakkennis op!

Wat zijn de nadelen?

Tijdens de paasvakantie gaf ik geen les en werd het verschil tussen fulltime vertalen en vertalen in combinatie met een bijberoep heel duidelijk voor me.

Het grootste verschil berust op het vlak van vrijheid en dagelijkse organisatie: tijdens de paasvakantie kon ik makkelijk een vast ritme aanhouden. Ik begon met werken rond 8 uur, kon uitgebreid genieten van mijn middagpauze en zette de computer uit om 17u30 om boodschappen te doen. Zalig was dat!

Als ik moet lesgeven, tja, ben ik vaak niet zo goed georganiseerd. Soms geef ik tijdens de middag les, soms ’s ochtends, soms ’s namiddags. Een vaste middagpauze zit er niet in. Om 17u30 boodschappen doen ook niet. Soms heb ik twee uur pauze tussen mijn lessen. Dat is net iets te lang om te pauzeren en net iets te kort om naar huis te gaan, te eten en ook nog wat werken.

Het is veel meer puzzelen om alles gedaan te krijgen. Bovendien heb ik ook nog al mijn lesvoorbereidingen. Ik moet dus eerlijk toegeven dat ik toch heel wat stress ondervind van dit zeer onregelmatige werkschema.

Dat ik zulke verschillende uren heb, heeft natuurlijk ook een impact op de hoeveelheid werk die ik kan aanvaarden. Ik ga er steeds van uit dat ik 10.000 woorden per week kan vertalen als ik lesgeef. Maar dat is dan 10.000 woorden aan een hoog tempo.

Tijdens de paasvakantie kon ik echter veel meer vertalen en bovendien ook op een rustig tempo. Ik kon gerust pauzeren en hoefde nooit ’s avonds te werken.

Ook financieel heeft dat zo zijn gevolgen. Ik heb een goed uurloon als leerkracht, maar als vertaler verdien ik het dubbele. Ik ben ondertussen al vrij geroutineerd binnen bepaalde genres en werk ook met Dragon, waardoor ik tussen de 600 en 800 woorden per uur kan vertalen. Als ik alle tijd in rekening breng dat ik onderweg ben naar mijn lessen, verlies ik toch redelijk wat geld.

Maar …

Maar ondanks de niet te onderschatten nadelen ben ik oprecht blij dat ik iets te doen heb naast vertalen. Zoals ik al zei, voel ik me minder snel eenzaam zo. Ik probeer ook regelmatig deel te nemen aan ondernemersactiviteiten en dat geeft me oprecht heel veel energie.

Tijdens de paasvakantie begon ik wat negatief te denken: nóg een vertaling. Nóg twee uur werken. Ugh, ik heb echt geen zin om klanten te contacteren. Allé, dat is nu al de tiende mail vandaag, ik ben het beu. Enzovoort …

Maar dan beginnen de lessen opnieuw of ga ik naar een netwerkevenement en verdwijnt alle ellende! Plots voel ik me zo gemotiveerd, plots besef ik dat ik echt een leuke job heb en plots heb ik opnieuw zoveel ideeën voor mijn zaakje.

In mijn ogen loont het echt om er iets bij te nemen, lesgeven of iets anders. Als je het financieel aankunt, is het echt een verrijkende ervaring.

Geef een reactie

Scroll to top
%d bloggers liken dit: