Tarieven voor beginners – Deel IV: tarieven volgens opdracht en klant

Voorlopig heb ik het altijd gehad over één tarief, jouw standaardtarief, maar daarmee schets ik eigenlijk maar een halve waarheid. Want hoeveel vertalers hebben slechts één tarief? Niet veel.

Zoals je in deel III al kon zien, wordt jouw standaardtarief door sommige klanten wel aanvaard en door anderen niet. In dat laatste geval ga je onderhandelen en kom je op een andere tarieven uit, afhankelijk van de klant.

Maar dat is niet het enige geval waarbij jouw tarieven variëren. Veel hangt ook af van het soort opdracht en het soort klant. Een overzicht.

Jouw standaardtarief

Jouw standaardtarief gebruik je meestal bij standaardopdrachten voor standaardklanten. Wat zijn standaardopdrachten? Vertaal- of revisiewerk van algemene aard waarvoor geen specialistische kennis nodig is. De opdracht heeft een normale, haalbare deadline en je kan er tijdens de gewone werkuren aan werken. Wat zijn standaardklanten? Vertaalbureaus die geen al te bijzondere eisen stellen.

Denk bijvoorbeeld aan een eenvoudige blog over Kerstmis van 1500 woorden waarvoor je 2 à 3 dagen de tijd krijgt om te vertalen.

Werken buiten de normale werkuren

Soms zul je hebben dat een klant je vlak voor het weekend een opdracht stuurt en al maandag de vertaling terugverwacht. Of dat je op het einde van de werkdag plots een kleine tekst krijgt die de volgende ochtend al af moet zijn.

In beide gevallen moet je buiten jouw normale werkuren werken. Kan dat zomaar? De klant verwacht namelijk dat jij werkt, maar zelf gaat hij rustig naar huis … Het hangt allemaal van jou af in welke mate en onder welke voorwaarden je bereid bent ’s avonds en in het weekend te werken.

Als beginnende vertaler ben je vast blij met elke opdracht die je krijgt en aanvaard je waarschijnlijk al eens vaker weekend- en avondwerk. Of je bent erg gesteld op jouw quality time en weigert liever. Dat moet je voor jezelf uitmaken, maar als je toch aanvaardt, weet wel dat je dat niet aan jouw klassieke tarief hoeft te doen.

Veel vertalers rekenen 150 % (of meer) van hun tarief aan voor werk buiten de normale uren. Of de klant die verhoging ook zal aanvaarden, dat is iets anders. Vertaalbureaus aanvaarden die al iets moeilijker dan rechtstreekse klanten, maar het is het proberen waard. En als de klant toch weigert? Pech voor hem, dat moeten ze maar een andere vertaler zoeken.

Spoedvertalingen

Ik schrijf deze blog rond kerst en het eerste dat me opvalt is hoeveel bedrijven plots wakker worden en beseffen dat ze nog een hele stapel teksten hebben die tegen het nieuwe jaar moet worden vertaald. Het gevolg is dat ik bijna dagelijks mails krijg met in mijn ogen niet-haalbare opdrachten: 7000 woorden op 2 dagen, 11 000 woorden op 3 dagen, enzovoort.

Wanneer je een enorm grote hoeveelheid woorden op slechts enkele dagen moet vertalen, gaat het duidelijk om een spoedvertaling. Veel vertalers leggen trouwens ook een grens vast: alles boven pakweg 2500 woorden per dag is spoed.

En wat is het voordeel van spoedvertalingen? Je mag opnieuw een hoger tarief vragen, zo’n 150% of meer van jouw standaardtarief. Vertaalbureaus, opnieuw, doen wat moeilijker omdat ze nog zeker 10 andere vertalers hebben bij wie ze kunnen proberen, maar ze doen al iets minder moeilijk dan bij weekend- en avondwerk. Directe klanten rekenen op jouw expertise en zullen vaak wel beseffen dat ze te veel van je vragen, als je dat goed uitlegt ten minste!

Minimumtarief

Nog een andere soort opdrachten: 50 woorden, één zinnetje, 150 woorden, enz. Het zijn leuke tussendoortjes, maar het wordt minder aangenaam zodra je de factuur opstelt. Een factuur opstellen kost namelijk tijd en tijd is geld, zoals ze zeggen.

Voor 50 woorden krijg je zo’n 5 euro, maar aan een factuur ben je wel een kwartiertje bezig (opstellen, versturen, in jouw boekhouding schrijven). Het kost je zo’n 10 euro. Tja, dan verlies je meer dan je wint bij die opdracht.

Als oplossing vragen veel vertalers een minimumtarief. De meeste vertalers kiezen voor hun uurtarief als minimumtarief. Zo’n kleine opdracht kun je namelijk wel op een half uurtje tot drie kwartier afwerken en dan heb je nog een kwartiertje over voor facturatie.

Gespecialiseerde opdrachten

Je kunt ook meer vragen naargelang de graad van specialisatie van de tekst. Voor een typische blog vraag je gewoon jouw uurtarief, maar voor een juridisch vonnis, bijvoorbeeld, kun je gerust meer vragen. Hoeveel meer? Ook dat hangt af van jezelf en vooral van jouw ervaring met het onderwerp: hoe gespecialiseerder je bent, hoe meer je kunt vragen, tot zelfs het dubbele van jouw standaardtarief!

Als je benieuwd bent naar de redenering hierachter: het kost veel geld en tijd om je te specialiseren. Je moet opleidingen volgen, bepaalde dure aankopen doen (bv. gespecialiseerde woordenboeken) en wie echt topkwaliteit levert, werkt vaak samen met specialisten (hij contacteert bv. een advocaat als hij juridische vragen heeft). Daar gaat natuurlijk een kostenplaatje mee gepaard, dat je mag doorrekenen. Als een klant expertise vraagt, mag hij niet van je verwachten dat je even gratis voor hem een opleiding volgt.

Extra dienstverlening

Soms verwachten jouw klanten ook extra’s bij jouw dienstverlening: je moet bij hen op kantoor werken (bv. omdat de vertaling zeer vertrouwelijk is), je moet lokaliseren, je moet de lay-out verzorgen (desktop publishing), … Beëdigde vertalers moeten ook steeds naar de rechtbank om hun vertaling te laten beëdigen. Het kan ook banaler: je ontvangt een onbewerkbare pdf die je moet omzetten in een bewerkbaar bestand.

Ook die extra’s mag je aanrekenen, natuurlijk. Je kan een reisvergoeding vragen, een uurtarief voor alle tijd dat je bezig bent met de pdf bewerkbaar te maken, een surplus omdat je met specifieke (dure) software moet werken, enz.

Soorten klanten

Ten slotte varieert jouw tarief ook naargelang de klant: is het een vertaalbureau, een collega of een eindklant/rechtstreekse klant?

Bij een vertaalbureau en een collega moet je slechts één dienst aanrekenen, namelijk de dienst waarvoor het bureau of de collega een beroep op je doet. Dat is meestal vertalen of revisie, maar kan ook post-editing, desktop publishing, ondertitelen, lokalisatie, … zijn, afhankelijk van jouw specialisaties.

De tarieven waarover ik in mijn voorbije drie blogs heb geschreven, zijn de standaardtarieven voor vertaalbureaus. Bij collega’s kan dat tarief even hoog liggen of misschien net iets lager. Dat is vooral het geval bij collega’s die in eerste instantie zelf van plan waren de opdracht uit te voeren, ook tegen standaardtarief, maar pas later beseffen dat ze tijd tekort komen en dan besluiten een stukje door te geven aan een collega.

Je hebt natuurlijk ook collega’s die bewust werk uitbesteden, een beetje zoals bij een vertaalbureau, en dat is dan wel tegen jouw gewone tarief. Daarnaast heb je ook collega’s die beginnende vertalers helpen en vaak een iets lager tarief uitbetalen in ruil voor heel veel feedback en begeleiding.

Bij rechtstreekse klanten is alles helemaal anders. Terwijl je voor vertaalbureaus en collega’s slechts instaat voor één taak, doe je bij eindklanten werkelijk alles. Je moet een perfecte tekst leveren en dat houdt heel wat in: vertaling, revisie en project management. Drie diensten die elk aangerekend moeten worden.

Aan directe klanten ga je dus niet jouw standaardtarief vragen, want dat tarief is slechts voor één dienst. Nee, aan jouw standaardtarief voor vertaling voeg je nu ook een tarief voor revisie toe en een tarief voor project management (de fameuze “winstmarge”).

Wat houdt project management trouwens in? Bij elke nieuwe opdracht moet je op zoek gaan naar de vertalers en revisoren waarmee je zult samenwerken. Je treedt ook op als unieke contactpersoon tussen vertaler, revisor en klant. Je stelt bijvoorbeeld de vragen van de vertalers aan de klant en stuurt dan ook meteen de antwoorden door. Je leidt het project met andere woorden in goede banen en geloof me: je verliest hier snel meer tijd mee dan je denkt. Zorg dus zeker dat je die tijd in jouw tarief opneemt.

Een voorbeeld: een bedrijf stuurt je 1500 woorden door. Het is een algemene tekst met een ruime deadline. In dat geval kun je bijvoorbeeld 10 cent aanrekenen voor vertaling, 3 cent voor revisie en 2 cent voor project management. Aan de klant factureer je in het totaal 15 cent per woord.

Voor 1500 woorden gespecialiseerde tekst kun je bijvoorbeeld 13 cent voor vertaling vragen, 4 cent voor revisie en 2 cent voor project management, ofwel 19 cent in het totaal. Zowel voor vertaling als revisie heb je nu meer expertise nodig.

Voor 10 000 woorden zal jouw prijs voor project management omhoog gaan omdat een grotere vertaling meer organisatie vergt, zeker als de tekst naar meerdere talen moet worden vertaald (er zijn meer vragen en je moet nagaan of de vertalingen in de verschillende talen met elkaar overeenkomen qua stijl).

Een kleine tip: aan rechtstreekse klanten hoef je die opdeling niet uit te leggen. Zij moeten niet weten hoeveel je precies vraagt voor vertaling, hoeveel voor revisie en wat jouw marge is. Een rechtstreekse klant weet bovendien vaak te weinig af van vertalingen om goed en wel te begrijpen waarom je zoveel per dienst vraagt.

Het allerbeste is dus dat je de klant gewoon een projectprijs voorstelt. Voor die opdracht van 1500 woorden zal je dus gewoon een offerte sturen met als enige bedrag het totaalbedrag exclusief btw.

Dat je de tarieven per dienst niet moet expliciteren, betekent wel niet dat je de verschillende diensten niet moet uitleggen. Integendeel, als een klant goed weet waarvoor hij allemaal betaalt en wat de meerwaarde daarvan is, zal hij jouw totaalbedrag sneller aanvaarden.

Geef een reactie

Scroll to top
%d bloggers liken dit: